Mest Kullanmanın Hükmü

Bismillah

Elhamdülillah, vessalatu vesselamu alâ Resûlillah

Bunun adı mesttir. Bu, deriden yapılır umumiyetle. Kış günlerinde ayak üşümesin diye giyilir. Çıplak, ayakkabısız yani bunun altına bir ayakkabı giymeden yürünecek kadar dayanıklı olur. Bu, deri dışında da bir şeyden yapılır. Mesela; sağlam bir yünden örülebilir, ağır bir kumaştan yapılabilir. Şu şekilde dik durabiliyorsa ve bununla üç-dört kilometre yol yürünebiliyorsa buna “mest” denir. Ta ashab-ı kiram zamanından itibaren fıkıh kitaplarımızda bulunan, kullanılan bir şeydir.

Müslüman bir insan abdest aldıktan sonra, çıplak ayağını yıkadıktan sonra bunu ayağına giyer. Sonrasında ayağını yıkamaya sıra gelince de elini ıslatıp ıslanmış eliyle mestin burasına şu şekilde elini sürer. Buna da “mesh” denir. Meste mesh yapmış olur. Yirmi dört saat ayağından hiç çıkarmadan bu şekilde kaç defa abdest alırsa alsın mesh edebilir. Bu; Dinimiz’in kış gününde veya normal zamanda -illa kış olması şart değil- Müslüman’ın ayağının üşümesine karşı veya başka bir sakıncadan, su sakıncasından dolayı Müslüman’ın ayağında bir rahatlık ruhsatıdır. Bunun, bu bahsettiğimiz mestin yolculuk hükümlerinde 72 saat hiç çıkarılmadan kullanılması mümkündür. Ama ev şartlarında yani mukim olduğunda en fazla 24 saat kullanılabilir.

Mesh, fıkıh kitaplarımıza aittir. Şeriatımız’da vardır. Bir fantezi değildir, bir ihtiyaçtır.

Velhamdülillahi Rabb’il âlemîn

• Tarih: 16 Şubat 2017
• Kategoriler: Bir Dakika Fetva